Куда смотреть при выборе сервера.

Куда смотреть при выборе сервера.

Через некоторое время каждая организация, по мере своего расширения, сможет встретиться с фактом когда окажется нужно раскручивать свою IT-службу. Наступает фактор, что начальству просто требуется доставать производительные сервера, ведь домашние пК уже не работают с необходимыми поручениями и с хранением данных. Регулировка и пуск серверной станции позволяет решить многие задач по выполнению каковых нужно немалые мощности, содержания первостепенных а также резервных копий важных информационных данных, организация удаленного подключения к данными и другим сетям организации. Покупка правильного сервера для организации помогает сделать стабильный доступ к организационным данным компании. Перед покупкой дополнительно необходимо установить задания сервера так как от этого напрямую зависит цена машины и его сопровождение.

Сервер, прежде всего, есть мощным пк, что может легко выполнять значительные вычислительные задания как bulletproof, а кроме того фиксировать одновременно все данные компании. В угоду лучшего комфорта сервера решили классифицировать по их предопределению и поставленных задач. По данной таблице сервера делят на:

Сервера, где распределяются крупные размеры данных. Подобные сервера специально созданны под БД.

Сервера, в цели которых входит функционирование скриптов, что требуют значительных мощностей и где может сидеть один или два людей в одно и то же время.

Другие виды сервера можно отнести к файл-базу, все они используются для хранения информации и подключения к нему нескольких видов пользователей

Но, должны обозначить что подобная группировка считается весьма условной и нередко сервера исполняют сразу несколько действий в работе.

По таким элементам как ОЗУ, мощьность ядер, вместилище жесткого диска вычисляют рабочую классификацию севрерных кластеров. Дополнительно значительно влияют на такое различение величина корпуса а также его типы.

Ну, давайте начнём с начальных шагов по безошибочному выбору сервера.

Сперва поставьте цели и роли, что будет совершать новый сервер.

Очередным етапом станет определение предполагаемого условия а также места под функционирования сервера. Очень важно узнать количество пользователей, какие начнут нагружать серверные мощности оборудования.

И под конец, нужно выяснить какими же вычислительными мощностями будет характеризоваться ваш новый сервер. Речь идет о подобных мощьностях как микропроцессор, ОЗУ и прочее

Каждый раз перед покупкой установите хорошо проведите оценку нужд для фирмы. Это поможет вам исключить приобретение сервера с недостающими или лишними мощностями, а следовательно — избежать излишних вложений. В случае если вы приобретаете компьютер с небольшими производственными мощностями то появляются проблемы с полновесным функционированием серверной активности, следовательно может возникнуть множество просчетов и недосягаемость сервера. Когда будет взят сервер с мощностями какие превышают нужды, в таком случае это повлечет бесполезные издержки на сервис и службу оборудования.

Эти рекомендации дадут вам шанс отыскать себе сервер, который станет соответствовать любым вашим запросам. И вам нужно просчитать опцию роста мощностных показателей сервера по мере роста организации. Ныне вы можете найти своей фирме нужный заказать сервер и вовсе не беспокоится о стабильной работе и исполнения поставленных заданий.

И, сделаем итоги. Сперва вам требуется решить какие же скрипты будут осуществятся на сервере, сколько именно работников получат к нему аккаунт и какое количество намечается синхронных подсоединений. Дальше рассчитываем как много енергии будет здесь потребляться и от таких параметров приступать к анализу требований на приобретение сервера.

Пожелаем вам успешной работы и совершенствования вашего дела.

Дилемма по покупке желаемого сервера

Такая публикация будет интересна организациям, количество людей у каковой составляет от 5 до 15 пользователей.

Основополагающая функция предоставленной статьи будет сказать про функцию выделенный сервер в компаниях а также предоставить рекомендации по правильному поиску серверного железа и программного обеспечения.

Основная ситуация о том что слово «Сервер» с английского значит как служитель. И впрямь, сервер оказывает очень необходимые службы для почти всех людей множества деятельности деятельности. Потому AHKOР всегда стал довольно надежным, и по этой причине достаточно дорогим. И не всегда все выделеные сервера оказываются наиболее производительноны нежели обычные легкие пК. А также довольно интересный момент заключается в том что если сервера задействованы на людей, следовательно владельцы их выходит приказчиками.

Рассмотрим значения и темы.

Здесь давайте подойдём к такому факту что задания которые выполняет сервер допускается применить для разных серверов, а позволительно и соединить несколько важных поручений на одном сервере. Вначале требуется понимать что в организациях севрерных кластеров больше нежели один, это объясняется тем что в действие вступают определённые факторы, что необходимо проанализировать отдельно. Скажем что такие разграничения несут довольно условный характер.

1. Сервер какой нужен для всевозможных приложений.

Этот сервер создается весьма эпизодически. Он предназначен для исполнения довольно мощных приложений, главным образом это кодовые задания учетных программ или остальных программных продуктов что запрашивают довольно больших ресурсов для собственных вычислений. В основном, в компактных компаниях таковые проекты попадаются крайне редко и поэтому такие сервера приобрели не самую высокую популярность. Вот такой вид серверов потребует наличие больших технических мощностей, быстрые процессоры новейшего уровня, а также внушительного объема ОЗУ. Ещё неприменным моментом есть наличие запасных дисков и продвинутая вентиляционная сборка.

Делаем вывод — это весьма дорогие сервера. Однако на таких серверах можно инсталировать сервер под Хрумер, и совершать работу по установке другого комплекта приложений.

2. Компьютер для целевых задач

Подобный компьютер получает порядочно сходства с сервером для дополнений. Сущность этого терминального сервера заключается в том что сервер предназначен для подсоединения абонентов с всяким уровнем прав. Данная разработка позволяет примыкать к станции от различных каналов (часто сильно слабых) и производить здесь разнообразные высчитывания и запускать приложения. Это может быть как аналитическая а возможно и бухгалтерская проекты. От данного сервера требудется мощная и неотказная производительность, ведь за раз к нему должно быть подконнекченно некоторое количество абонентов. Но к таковому серверу смогут примыкать абоненты с нетбуков и смартфонов.

На многотерминальный доступ подсоединяются пользователи под особенные приложения и программы.

Во всех моментах предпочтения сервера требуется не забывать несколько свойств, что крайне важны в работе.

Сервера не являются рабочим участком для сотрудников. Чем в меньшей мере сотрудники получают к ним пароли, тем безопаснее.

Не стоит удалять от серверов мыши а также клавиатуры. В самый неподходящий момент они будут довольно необходимы

Весьма принципиальным моментом в работах серверных станций является электропитание. Не скупитесь на бесперебойнике и батареях.

Файлсервера постоянно имеют необходимость в проф поддержке. Поэтому не забудьте наблюдать за яркими маяками и острыми звуками выпускаемым сервером. Желательно уведомить о сигналах заранее, чем после корректировать неполадки.

Сервер проработает довольно дольше если его отнюдь не будут трогать лишний раз. Абсолютно никаких частных скриптов, исключительно принятые. Если уж он не будет работать круглосуточно, то так порой надежнее, проработает лет 5, а может и свыше.

Straszna historia kota i jego pani, czyli o dobrym carze i złych bojarach

Ten kot i ta starsza pani na pewno przejdą do historii ukraińskich wyborów. Te postaci wywołały nerwową reakcję urzędników obwodu dniepropietrowskiego. Z pozoru śmieszna historia może jednak świadczyć o tym, że w czasie tej kampanii władze centralne będą walczyć z opozycją wykorzystując właśnie lokalnych urzędników.

Jedna z informacyjnych stron internetowych Dnieprodzierżyńska, związana z opozycją, reklamowała się na billboardzie plakatem ze zdjęciem starszej pani z kotem i podpisem: „Dowiedziałam się, że wnuk głosował na Partię Regionów, zapisałam [w testamencie] chatę kotu”.

Od razu zareagował gubernator obwodu dniepropietrowskiego Ołeksandr Wiłkuł, który  zażądał, aby zdjęto billboardy. Plakatu nie zdjęto, za to zaklejono jego pierwszą część, gdzie mowa jest o rządzącej Partii Regionów.

Wiadomość obiegła od razu cały kraj i spowodowała wysyp twórczości internetowej. Pojawiły się zatem przeróbki reklamy. W poniższej, kot zapisuje się do UPA ponieważ dowiedział się, że wnuk głosował na Partię Regionów.

Tutaj kot z babcią uciekają na Marsa ponieważ są poszukiwani przez milicję.

Rzeczywiście pomysłodawca pierwowzoru jest poszukiwany przez milicję, prawdopodobnie jednak w związku z inną sprawą, swojej działalności na posadzie sołtysa.

Niemniej jednak histeryczna reakcja miejscowych władz pokazuje, że boją się one wszystkiego, nawet najmniejszych przejawów wolności słowa. Część działań ma jednak pewne cechy koordynacji z centrum. Nikt już nie prześladuje teraz w Kijowie telewizji TVi, ani jej szefa Mykoły Kniażyckiego, który kandyduje w wyborach z listy Bloku Julii Tymoszenko. Teraz jest ona wyrzucana z sieci kablowych w poszczególnych miastach kraju. Nikt nie walczy z reklamami opozycji na poziomie ogólnokrajowym. Znikają one jednak w poszczególnych obwodach. W tym samym Dnieprodzierżyńsku, od którego rozpocząłem dzisiejszy wpis, spiłowano 15 tablic reklamowych, na których były hasła opozycji.

Później oczywiście władze centralne, na czele z prezydentem, będą mówić, że starały się zrobić wszystko, aby kampania wyborcza była uczciwa, niestety nadgorliwi urzędnicy przeszkadzali. Stara bajka o dobrym carze i złych bojarach będzie wciskana Brukseli i innym zachodnim stolicom. Wydaje się, że właśnie w tych wyborach władze stawiają na drobne działania oddolne licząc na to, że nikt na Zachodzie ich nie zauważy.

 

(pp)

 

Zjazd Pseudoradykalny

Dziś odwiedziłem kolejny partyjny zjazd. Tym razem Partii Radykalnej Ołeha Liaszki. Tradycyjnie już, jak to u pseudopozycji pachniało absurdem. Poparcie dla tego ugrupowania waha się w granicach błędu statystycznego, władze zapewniły jednak transmisję w pierwszym i jedynym ogólnoukraińskim kanale telewizji państwowej.

W roli głównej wystąpił lider tego „ugrupowania”, były deputowany Bloku Julii Tymoszenko Ołeh Liaszko, którego atrybutem były widły. Taniec z widłami można obejrzeć tutaj. Ciekawe ile Kuzma Skriabin wziął za wykorzystanie swojej piosenki.

Gwiazdą wieczoru była też narzeczona, a może już żona byłego ochroniarza Leonida Kuczmy, majora Mykoły Melnyczenki, Natalia Rozynska. W 2000 roku opublikował on taśmy, na których głos podobny do głosu ówczesnego prezyzdenta zleca zabójstwo dziennikarza Georgija Gongadzego. Natalia Rozynska jest znana obecnie głównie, jako gwiazda telewizji państwowej i jako osoba, która bije funkcjonariuszy milicji drogowej.

Osoby, które były na zjeździe wyglądały na co najmniej przypadkowe, jak wzięte z dworca autobusowego w miejscowości rejonowej położonej w granicach stu kilometrów od Kijowa. Poniżej typowy zwolennik Partii Radykalnej.

Partia Radykalna wysuwa swoich kandydatów jedynie w okręgach jednomandatowych. Ołeh Liaszko jest lubiany w obwodzie czernihowskim, gdzie kandyduje i gdzie jest już ulica nazwana w jego cześć za to, że do wsi doprowadził drogę. Pisałem o tym tutaj.

 

(pp)

 

Reklamowe wybory

Ukraińskie wybory stały się już inspiracją dla firm reklamowych. Pierwszy rozpoczął supermarket budowlany Epicentr, jeden ze sponsorów narodowych Euro 2012.

Jedną z najpopularniejszych metod prowadzenia kampanii przed wyborami jest ustawianie niewielkich namiotów, w których jest stolik z ulotkami i partyjnymi gazetkami i krzesełko. Teraz taki „Zestaw Agitatora” można kupić w jednym z ukraińskich supermarketów budowlanych za jedyne 400 hrywen, czyli 160 złotych.

Zdjęcie z portalu „Ukraińska Prawda”

Sieć supermarketów należy do Hałyny Herehi, która kandyduje w jednym ze stołecznych okręgów na lewym brzegu Dniepru. Choć oficjalnie jest ona niezależną kandydatką nikt nie ma wątpliwości, że ma ona poparcie władz centralnych. Hałyna Hereha jest też sekretarzem kijowskiej Rady Miejskiej. Teoretycznie pełni ona obowiązki mera miasta.

Nie jest to pierwszy przypadek wykorzystania motywów politycznych w ukraińskiej reklamie. Pierwszy raz coś takiego widziałem w 2007 roku w przejściu podziemnym między stacjami metra Majdan Nezależnosti i Chreszczatyk. Reklamowała się w ten sposób sieć supermarketów „Wielka Kieszeń” [Велика кишеня]. Wykorzystano tam barwy oraz czcionkę, która była w reklamach partii politycznych. Niestety własnych zdjęć nie mam, znalazłem je z na rosyjskim portalu e-generator.

Tutaj mamy odniesienie do hasła partii Nasza Ukraina ówczesnego prezydenta Wiktora Juszczenki „Prawo takie samo dla wszystkich”. Wersja supermarketu: „Cena dla wszystkich taka sama”.

A tutaj odwołanie do hasła Partii Ludowej Wołodymyra Łytwyna (obecnego przewodniczącego Rady Najwyższej): „Ukrainie potrzebny jest Łytwyn”. W wersji handlowej: „Ukrainie potrzebne są pomidory”.

Niemal 3 miesiące kampanii wyborczej będą na pewno ogromną inspiracją dla pracowników firm reklamowych.

(pp)

Wiejskie przedstawienie, czyli zjazd Ukraino, do przodu!

Wczoraj wieczorem miałem przyjemność odwiedzić coś, co miało przypominać zjazd wyborczy. Zorganizowała go producencka firma Istil pracująca na zlecenie Natalii Korolewskiej występującej pod nazwą firmową Ukraino, do przodu! To partia, która ma przejąć część głosów osób wrogich wobec obecnej władzy, a pracują dla niej ci sami politologowie, którzy w czasie kampanii wyborczej 2 lata temu pracowali dla Serhija Tihipki. Ugrupowanie ma duże wsparcie finansowe z niewiadomych źródeł, i polityczne ze strony władzy.

Zjazd odbył się 120 kilometrów od Kijowa, w miejscowości Buky. Można śmiało powiedzieć, że „należy” ona do rodziny Susłowych – miejscowych przedsiębiorców, dotąd związanych z Blokiem Julii Tymoszenko, a ostatnio z partią Ukraino, do przodu! Iwan Susłow zbudował tam cerkiew, niewielkie ZOO i park.

Atrakcją jest też fontanna przeniesiona kijowskiego placu Niepodległości, która okazała się niepotrzebna w stolicy po remoncie w 2001 roku.

Całość wygląda miejscami kiczowato i nowobogacko, szczególnie w porównaniu z dość biednymi okolicami.

Na zjazd dojeżdżało się polnymi drogami.

Scenę ustawiono w polu, co dało reżyserom „spektaklu” całkowitą wolność artystyczną.

Na pseudozjeździe nie podejmowano żadnych decyzji. Listę partyjną jakoby uchwalono kilka godzin wcześniej na zamkniętej części zjazdu. Dziennikarze czekali 24 godziny na jej publikację. Po południu w czwartek pojawiła się pierwsza dziesiątka. Wczoraj, we środę, znane były 2 najważniejsze nazwiska: piłkarza Andrija Szewczenki i syna zmarłego niedawno ukraińskiego aktora Bohdana Stupki, Ostapa. Wszyscy, wraz z Natalią Korolewską, przemawiali ze sceny.

Scena była doskonale skomponowana. To, co widać na zdjęciu poniżej to nie fotomontaż. Tak to wyglądało w telewizji państwowej. Dodam, że jest ona w pełni kontrolowana przez władze i nie pokazuje się tam nikt bez pozwolenia z Administracji Prezydenta.

Po wystąpieniach najważniejszych delegatów, zjazd się zakończył. Trwał około 45 minut. Później odbyła się konferencja prasowa, na której okazało się, że Natalia Korolewska nie zna nawet pierwszej dziesiątki swojej listy wyborczej, a Andrij Szewczenko nie ma pojęcia, czym zajmie się, jako deputowany. Piłkarz, a właściwie już były futbolista, umiał powtórzyć tylko, że zależy mu na tym, by ludzie żyli lepiej. Mi też. To chyba wystarczy żeby zapisać się do partii Natalii Korolewskiej.

Po „zjeździe” odbył się koncert grupy TiK i ogólna zabawa. Chyba najbardziej szczery moment prowincjonalnego, dosłownie i w przenośni, przedstawienia. Wideo można obejrzeć tutaj.

 

(pp)

 

 

Rządzący przedstawili swoich kandydatów. Polskie ślady.

Rządząca Partia Regionów przedstawiła swoją listę wyborczą. Na pierwszym miejscu niezbyt popularna postać premier Mykoła Azarow. Za to na drugim miejscu osoba bardzo popularna — piosenkarka Tajisia Powalij. Takie podejście świadczy o populizmie albo o poważnym kryzysie kadrowym ugrupowania.

Partia Regionów uparła się, aby w pierwszej piątce mieć jakąkolwiek kobietę. Hanna Herman z Administracji Prezydenta (13 miejsce) nie jest zbyt lubiana przez Ukraińców, z kolei Iryna Akimowa (6 miejsce), z tej samej instytucji, nie jest wystarczająco popularna, aby być twarzą kampanii wyborczej. Nawiasem mówiąc, te 2 postacie związane są z Polską. Hanna Herman w latach 1997 — 2003 pracowała w Warszawie, jako korespondentka Radia Swoboda. Swobodnie mówi po polsku. Z kolei Iryna Akimowa w latach 1997 — 99 związana była z centrum Centrum Badań Ekonomicznych Europy Środkowej i Wschodniej. Podobno z tych czasów bierze się jej fascynacja polityką Leszka Balcerowicza. Dotąd tylko teoretyczna ponieważ nie jest ona dopuszczana do poważnych stanowisk.

Kierownictwo Partii Regionów zdecydowało jednak, że w pierwszej piątce warto mieć kogoś, kto ma po prostu ładną twarz i głos. Wybór padł na Tajisię Powalij: 47-letnią gwiazdę ukraińskiej estrady. Nie jest ona osobą elokwentną, co wiem z własnego doświadczenia i co można było zobaczyć także na wczorajszym zjeździe. Gwiazda niezbyt komfortowo czuła się na scenie. Nagraie wideo można obejrzeć tutaj (warto zwrócić uwagę na spojrzenie Wiktora Janukowycza). Zaletą Tajisi Powalij jest nie tylko świetny wygląd, ale też oddanie Partii Regionów. Od wielu lat śpiewa ona na partyjnych i prezydenckich koncertach.

Jej kariera przypomina karierę ministra kultury Mychajło Kulyniaka — ten skrzypek i harmonista zaskarbił sobie serca Partii Regionów tym, że w czasie ostatniej kampanii prezydenckiej zapowiadał wejście na scenę Wiktora Janukowycza.

Wracając do spraw polskich. Nie są one obce także Tajisi Powalij. Jej mąż i menadżer Ihor Lichuta w latach ’90 pracował w Polsce. Stosunkowo dobrze mówi w naszym języku. Ihor Lichuta zarabiał przede wszystkim jako muzyki,  ale brał też udział w konkursie męskiego striptizu, jego zdjęcia można było zobaczyć w czasopiśmie erotycznym. Dostał nawet propozycję zagrania w filmie pornograficznym, z której nie skorzystał. Oczywiście teraz by swoich wyczynów nie powtórzył, jak przekonuje jednak, miłość do Polski została.

(pp)

Opozycja przedstawiła swoich kandydatów

W pierwszej piątce na liście wyborczej są Julia Tymoszenko i Jurij Łucenko. Obydwoje odbywają obecnie kary pozbawienia wolności więc raczej Centralna Komisja Wyborcza wykreśli ich z list. Sensacją okazało się też miejsce na liście dla dyrektora kanału TVi Mykoły Kniażyckiego.

Zjazd Zjednoczonej Opozycji miał się początkowo odbyć o 11.oo w centrum wystawienniczym na lewym brzegu Dniepru, ale później został przełożony na 08.oo i przeniesiony do biura partii Ojczyzna Julii Tymoszenko położonego na Padole. Zjazd przeniesiono nie ze względu na to, że opozycja jest prześladowana, a po to aby deputowani zdążyli dojechać do Rady Najwyższej ponieważ odbywało się tam dziś nadzwyczajne posiedzenie.

Nie wszyscy zmieścili się na podwórku siedziby Ojczyzny, a zatem delegaci stali także na jezdni.

Głosowano automatycznie, rolę Mychajła Czeczetowa (który kieruje głosowaniem rządzącej większości w Radzie Najwyższej) pełnił tutaj Ołeksandr Turczynow, który szybko mówił: kto za, kto przeciw, decyzja uchwalona! Nie było żadnego omawiania decyzji. Ci którzy nie zgadzali się z propozycjami, a była taka grupa z obwodu czerniowieckiego, byli określani mianem «prowokatorów».

W pierwszej piątce listy wyborczej znaleźli się Julia Tymoszenko i Jurij Łucenko. Była premier i minister spraw wewnętrznych w jej rządzie odbywają obecnie kary odpowiednio 7 i 4,5 roku więzienia. Jednak zgodnie z ukraińskim prawem, osoby karane, przebywające w więzieniach, a także te w stosunku do których prowadzone jest śledztwo, nie mogą kandydować do parlamentu. Oznacza to, że Centralna Komisja Wyborcza zapewne odrzuci te kandydatury.

Na liście znalazł się też dyrektor telewizji TVi Mykoła Kniażycki, męczony ostatnio przez prokuraturę i milicję podatkową. Od teraz chyba już mogę nazywać ten kanał nawet nie «sympatyzujący opozycji», a po prostu «opozycyjny».

W jednym z okręgów jednomandatowych w obwodzie lwowskim kandyduje z kolei jedna z najlepszych ukraińskich dziennikarek śledczych — Tetiana Czornowił.

(pp)

 

Andrij + Natasza = WWM

Piłkarz Andrij Szewczenko zrezygnował z dalszej kariery sportowej na rzecz politycznej. Do ostatniego momentu wiele osób miało nadzieję, że dołączy on do partii Witalija Kliczki Uderzenie (UDAR). Tymczasem wybrał on kontrolowany przez władze pseudoopozycyjny projekt Natalii Korolewskiej „Ukraina – do przodu!”.

Nie wiem, czy piłkarzowi spodobało się hasło, podobne do tych, jakie słyszał na stadionach, czy może odezwały się wspomnienia z czasów, gdy grał w Mediolanie, nazwa partii została utworzona przez analogię do włoskiej Forza Italia. Na pewno finansowo firmowanie własnym nazwiskiem ugrupowania Natalii Korolewskiej piłkarzowi opłaci się bardziej niż kontynuowanie kariery w Dynamie Kijów, o czym mówiono już po Euro 2012,czyli całkiem niedawno.

„Ukraina – do przodu!” dysponuje ogromnym budżetem. Plakaty tego ugrupowania zawieszone są w całym kraju. Oprócz tego Natalia Korolewska jest na pierwszym miejscu w rankingach kryptoreklamy politycznej. W czasie Euro2012 w przerwach reklam Mistrzostw, oprócz reklam sponsorów, królowały właśnie filmiki Natalii Korolewskiej. Pieniądze na taką działalność prawdopodobnie pochodzą od najbogatszych Ukraińców. Sama polityk też nie należy do najbiedniejszych osób. Pochodzi z Ługańska, zajmuje się -między innymi- biznesem chłodziarskim i węglowym.

Oprócz tego, jedyny ogólnoukraiński kanał telewizyjny, gdzie nie wpuszczany jest nikt poza osobami lojalnymi w stosunku do władz, zorganizował specjalny show, aby partia „Ukraina – do przodu!” mogła wybrać sobie 1 osobę „z ludu”, która znajdzie się na jej listach wyborczych.

Głównym zadaniem ugrupowania jest odebranie głosów opozycji. Natalia Korolewska nie krytykuje prezydenta, umiarkowanie krytykuje rząd, a raczej sugeruje, co można zmienić, aby ludziom lepiej się żyło, szczególnie małemu i średniemu biznesowi. Oficjalnie opowiada się za uwolnieniem Julii Tymoszenko z więzienia. Nic jednak w tym kierunku nie robi.

Dotąd poparcie dla „Ukraina – do przodu!” wahało się w granicach 4 – 5 %. Teraz na pewno przekroczy magiczną piątkę, czyli próg wyborczy. Andrij Szewczenko na pewno tutaj pomoże. A po wyborach, jeśli nie spodoba mu się korupcyjne życie w parlamencie, zawsze może zrezygnować z mandatu i wrócić do ulubionej piłki nożnej. Ze względu na wiek (35 lat) i kłopoty ze zdrowiem, na przykład, jako trener.

(pp)

Kontrola kandydatów.

Większość ukraińskich partii nie przykłada wagi do tego, jak uczciwi są kandydaci. Wydają się stosować zasadę: «To skurwysyn, ale nasz skurwysyn». W związku z tym za kontrolę wzięli się działacze organizacji pozarządowych i dziennikarze. Powołali oni ruch «Uczciwie», «Czesno», który przyjrzy się kandydatom w nadchodzących wyborach.

Na razie działacze wzięli się za obecną Radę Najwyższą. Ich kryteria spełniło tylko 3 z 450 deputowanych. Trzeba przyznać, że są one dość ostre. Do grona nieuczciwych można było trafić już za 1 nieuzasadnioną obecność na posiedzeniu parlamentu. Są tacy jednak, którzy w ogóle nie odwiedzają Rady Najwyższej, na przykład deputowany Partii Regionów i najbogatszy Ukrainiec Rinat Achmetow. To właśnie wydaje się największym mankamentem ocen wystawianych przez «Uczciwie». Do grona nieuczciwych trafił na przykład Anatlij Hrycenko, który przyznał się osobiście, że raz oddał swoją kartę do głosowania koledze. Inni z tej grupy robią to notorycznie. Poza tym parlamentarzyści nie ujawniają wszystkich źródeł swoich dochodów, a niemal połowa była zamieszana w działania korupcyjne.

Z wynikami kontroli można zapoznać się na stronie www.chesno.org. Mają one być także rozpowszechniane w telewizji (Kanał Piąty i TVi) oraz w formie drukowanej, jako ulotki i broszury.

(pp)